نام کتاب : هشدارها و نکته های تربیتی

نویسنده : دکتر عبدالعظیم کریمی

در زیر نکاتی چند از یان کتاب آمده است :

v    تربیت یک تابع چند متغیره است . برخی از این متغیر ها تحت کنترل والدین است و برخی دیگر مربوط به عوامل نا مرئی و ناهشیار و غیر عمدی است که قابل پیش بینی نیست .برای تربیت فرزند خود باید سهم هر یک از این عوامل را به خوبی شناسایی کنیم .

v     برای رسیدن به اهداف تربیتی ، اگر می خواهید سریعاً به مقصودتان نائل آیید ، آهسته و تدریجی حرکت کنید .

v    تربیت کودک الزاماً مبتنی بر تعامل بین طبیعت او و دنیای پیرامون است ؛ پس در این تعامل باید به اقتضای طبیعت و محیط او رفتار کرد .

v     هدف تربیت باید توسعه و گسترش ظرفیت درونی و قوه ی جذب و هضم محرک ها در کودک باشد ونه تحمیل و تزریق معلومات و محفوظات به او .

v     در اندرزهای تربیتی سخنِ دل پذیر را با دلِ سخن پذیر همراه سازید .

v     عمیق ترین و پایدارترین آثار تربیتی در غیر مستقیم ترین و نامرئی ترین روش های تربیتی است .

v     جذاب ترین روش های تربیتی ، طبیعی ترین ، ساده ترین و صمیمی ترین آن ها ست .

v    هیچ دانش آموزی در جهان صرفاً به کمک آن چه می شنود و به یاری آن چه حفظ می کند پیش رفت نمی کند ، بلکه پیش رفت او بسته به مهارت هایی است که در میدان عمل به دست می آورد .

v    بعضی از دانش آموزان از اشتباهات ناخواسته ی خود بیش از آموزه های رسمی یاد می گیرند ، پس بگذارید دانش آموزان از اشتباه کردن نهراسند و پیش رفت خود را نه در خطا گریزی بلکه در خطا پذیری و خطا زدایی بجویند .

v    کودک احتیاج به محرومیت مصلحتی دارد تا نیاز ها او را بیدار کنند و استعداد های نهفته ی او را به کار اندازند .( آدمی در رنج جوشد و در گنج بپوسد )

v    معلمان باید به شاگردان خود جرآت اظهار نظر بدهند ، حتی اگر به مخالفت با نظر ما برانگیخته شوند . به تعبیر نیچه : « شاگردی که بر استاد خویش بر نیاشوبد استادش را درک نکرده است .»

v    کودک باید در دوران کودکی به قدر کافی کودکی کند . هر گونه شتاب زدگی کودکانه برای خروج زودرس از این مرحله ، منجر به تعویق و تأخیر در رشد یافتگی و بزرگ منشیِ او می شود .

v    تربیت کودک یکی از قدیمی ترین هنرها و جدید ترین دانش هاست . ترکیب این هنرسنتی با دانش مدرن ، مهارتی ظریف را می طلبد.

v    تا زمانی که لطف و رحمت خدا را در داشتن چیز های خوب و ارضای امیال خود دخیل می دانیم و حوادث و روی داد های تلخ و ناخوشایند را مشمول لطف ورخمت خدا نمی شماریم باید در ایمان خود به خدا شک کنیم

v    مأموریت انبیا در تربیت آدمی ، ابتدا تذکر دادن است ، یعنی آدمی را به یاد معرفتی که دارد می اندازند ؛ این روش نوعی ره یافت اکتشافی در تربیت درونی است .

v    فرق است بین عادت وملکه ؛ در تربیت ، عادت مانع آگاهی ورشد است و ملکه عامل پایداری و ثبات و تداوم خصائص اخلاقی است . در ملکه شدن استمرار نیّت وجود دارد ولی در عادت ِ صرف ، تکرار افعال و اعمال مکانیکی و قالبی وجود دارد .

v    دانش آموزان غالباً هدف خود را رسیدن به موفقیت می دانند ، غافل از آن که موفقیت مقصد و هدف نیست ؛ بلکه فرایندی است که همواره با کیفیت تلاش و احساس لذّت بردن از آن حاصل می شود ، موفقیت ایستگاه نیست ، بلکه راه است ؛ فراورده ای ثابت نیست ، بلکه فرایندی پویا ومتغیر است . اگر این نوع نگرش نسبت به موفقیت در کودکان ونوجوانان تقویت شود ، دیگر کم تر شاهد احساس شکست و نومیدی در آن ها خواهیم بود .